دوره 3، شماره 12 - ( هنر 1395 )                   جلد 3 شماره 12 صفحات 283-296 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

بابایی پروین، بلخاری قهی حسین. جایگاه پارچه‌بافی و خیاطی در هنرها و صنایع ایران. فصلنامه نقد کتاب هنر. 1395; 3 (12) :283-296

URL: http://artbr.faslnameh.org/article-1-281-fa.html


چکیده:   (114 مشاهده)
پارچه‌بافی از هنرهای دیرینه ایرانیان است. چنان‌که می‌دانیم، صنعت و هنر در اندیشه اسلامی، همواره پیوندی جدایی‌ناپذیر داشته‌اند و اثر هنری که محصول کار هنرمند ـ صنعتگر بود، از سویی به زندگی روزمره و از دیگر سو به دین و عالم معنویت اتصال می‌یافته است. در این میان، بافت پارچه هم یک هنر و هم یک صنعت به‌شمار می‌رود؛ هنر از منظر طرح و نقش و زیبایی و صنعت یا حرفه از منظر فن و مهارت بافندگی. خیاطی نیز که پیشه‌ای وابسته به بافندگی است، در عین اینکه یک مهارت فنی است، می‌تواند به‌عنوان یک هنر نیز مورد توجه قرار گیرد. این دو پیشه به‌دلیل اهمیت پوشش در جوامع متمدن و ازجمله جامعه اسلامی، خود دارای جایگاه جداگانه‌ای در میان سایر پیشه‌ها و صنایع و به‌تبع آن در حکمت هنر اسلامی هستند که بدان، توجه چندانی نشده است. در این مقاله به صنعت بافندگی و خیاطی از دیدگاه نظری آن و با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی پرداخته شده و برای روشن‌شدن زوایای مختلف در این دو پیشه، نظریات عرفانی، فتوت‌نامه‌ها، منابع دینی و زمینه‌های تاریخی و اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است.
واژه‌های کلیدی: هنر اسلامی، بافندگی، خیاطی
متن کامل [PDF 207 kb]   (1 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۶/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۱۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه نقد کتاب هنر می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Art Quarterly Book Review

Designed & Developed by : Yektaweb